Спокоен чекор

Една од заслугите на Тодоровски во македонската современа поезија е секако, стремежот да го опише новиот, современ свет, да проникне во суштината на животот и да го прикаже истиот преку симболи и метафори. Човекот во поезијата на Тодоровски е секогаш вознемирен, спротивставен со светот и со сето она што се случува околу него. Ваквата слика преку метафора е дадена во песната „Седум навраќања кон мотивот трепетлика“ (за мене најтажната песна во македонската современа поезија), за професорот Старделов „трепетликата е жива жена што неподвижно, но цела растреперена, претажила, следејќи го патот на номадите, плашејќи се за својата самотија, стои среде полето.“