Големи исчекувања

Големите исчекувања (1861) се смета за еден од најдобрите романи на Дикенс. Романот е извонредно згуснат и суптилен во својата драматична психологија, ликовите се оригинални, необични, неповторливи, а приказната е интересна, со заплет што е полн со изненадувања и го задржува вниманието на читателот сѐ до крајот.

Критиката го третира романот како bildungsroman, односно роман за психолошкото и моралното созревање на протагонистот, следејќи го развитокот на неговиот карактер од детството до зрелите години.

Романот ги истражува големите егзистенцијални теми: љубовта и одбивањето, богатството и сиромаштијата, борбата меѓу доброто и злото и конечната победа на доброто. Ремек-дело на литературата од XIX век, Големите исчекувања досега бил предлошка за голем број филмски адаптации.