Димитар Солев е роден во Скопје на 24 мај 1930 година. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Бил директор на Македонската телевизија, уредник на списаниjата „Млада литература“ и „Разгледи“. Член на Македонскиот ПЕН центар и на ДПМ од 1956 година. Солев е раскажувач, романсиер, драмски автор, есеист, критичар, преведувач. Автор е на делата: „Окопнети снегови“ (раскази, 1956), „Под усвитеност“ (роман, 1957), „По реката и спроти неа“ (раскази, 1960), „Ограда“ (раскази, 1963), „Кратката пролет на Моно Самоников“ (роман, 1964), „Зима на слободата“ (раскази, 1968), „Слово за Игора“ (раскази, 1969), „Кво вадис скриптор“ (есеи, 1970), „Полжави“ (раскази, 1975), „Дрен“ (роман, 1980), „Зора зад аголот“ (роман, 1984), „Црно огледало“ (раскази, 1985), „Дублер“ (роман, 1988), „Одумирање на државата“ (раскази, 1990), „Промена на системот“ (раскази, 1993), „Мртва трка“ (роман, 1998). Добитник е на наградите: „11 Октомври“, „13 Ноември“, „Рациново признание“, Книга на годината за 1990 година. Почина во Скопје, 2003 година.
.jpg)
